'Haben Sie eine Stunde?'
- Leo Beenhakker

Zo verloor Gio alsnog zijn baan

Juli 2018. Gio van Bronckhorst waant zich veilig: Bekerwinst heeft hem in het zadel gehouden als coach van Feyenoord. Dan kantelt zijn geluk. Martin van Geel ontslaat Gio. Want Feyenoord mag nooit meer achterblijven bij de rest.

Een bericht gedeeld door Bee (@bee2das) op

Giovanni van Bronckhorst trok de veters van zijn Lanvin-gympies nog eens goed aan. Hij had er zin in. Vandaag was een feestdag, of in elk geval een dag van een nieuw begin, schone lakens, versgemaaid gras, a fresh start. Hij klom in zijn SUV en zette Radio Rijnmond op. Langzaam liet hij zijn witte villa in Krimpen aan den IJssel achter zich. Op de radio hadden ze er ook zin in – vandaag was de eerste training van Feyenoord in de aanloop naar het nieuwe seizoen. Veel had het niet gescheeld of Gio was hier helemaal niet bijgeweest. Het afgelopen seizoen, post-Schaal, was er eentje geweest om snel te vergeten. Maanden was er aan zijn stoelpoten gezaagd, maar gelukkig: op 22 april had hij de Beker gewonnen met zijn jongens. Vier prijzen in drie seizoenen; Gio kon blijven.

Nog altijd in een prima gemoed parkeerde hij zijn wagen in de schaduw van de Kuip. Hij zag blije gezichten langs het veld, vooral kinderen. Terwijl hij zijn spullen van de achterbank pakte, zag hij Bas van Noortwijk op zich aflopen. Bas, voormalig doelman, al jaren tonnetjerond en ook al een eeuwigheid teammanager van Feyenoord I. Normaal was Bas de vrolijkheid zelve, maar nu keek hij geschrokken, aangedaan.

‘Gio, je moet bij Martin komen. Meer kan ik niet zeggen.’ Hij wist direct wat het betekende. De patiënt zou na een onverwacht geslaagde operatie alsnog bezwijken aan een acute hartstilstand. Gelaten liep hij naar de lift.

In het kantoortje schonk Martin van Geel bronwater in kristallen glazen.

‘Zooooo, Djie-oooo’, sprak hij.

Gio had een teringhekel gehad aan hoe Van Geel zijn naam altijd uitsprak. Het deed hem denken aan een ouder iemand bij Feyenoord die jaren geleden in de kantine probeerde mee te praten over een dode popster. Wie het was wist Van Bronckhorst niet meer, maar wel dat hij en Bobby Petta zich hadden bescheurd toen deze man Kurt Cobain als ‘Koert’ Cobain uitsprak. Een oom op een verjaardag, met de foutste sneakers denkbaar. Zo zag hij Van Geel ook. Hij luisterde naar waar de technisch directeur mee op de proppen kwam.

‘Djiee-oooo, het spijt me om dit te moeten zeggen, maar het stopt hier’

‘Wat stopt?’

‘Het dienstverband van jou als trainer-coach van FEIJ-JE-NOOOOOORD EEEEN, Djie-ooo.’

Met Van Geel praten was altijd alsof hij heel pompeus de bijsluiter van een doosje paracetamol voorlas, met te luide stem en nul humor. Zo ook nu weer.

‘We kunnen niet anders, ben ik bang. Vanmorgen is Ten Hag opgestapt bij onze CONCULLEGA’S in AMSTERDAMMMM. Daarmee zou jij de enige trainer zijn die dezelfde club traint als het vorige seizoen. En Djie-ooo: ik ben er voor om te zorgen dat FEYENOORD VOORUIT GAAT. Dus we hebben nieuw bloed nodig. En ach, met jouw GE-WEL-DI-GE PALMARES vind je zo iets nieuws, toch? Financieel zullen we het goed met je maken.’

Hier was Gio toch wel sprakeloos van. Hij had veel verwacht. Maar déze kulreden? Van Geel was nu toch echt definitief gek geworden. Met zijn ‘vooruit’. Gio dacht aan het jaar van de Schaal. Aan de botsingen met Kuyt, en het constante gezaag van Kuyt aan het adres van hem, waarbij hij Van Geel flink bewerkte. Toen hield hij zijn poot stijf. Nét. Echt vertrouwen deed hij Van Geel sindsdien niet meer. Vandaag bleek waarom: raspopportunisten zullen alles aangrijpen om hun doel te bereiken. In het geval van Van Geel was dat: zelf overleven en Dirk Kuyt binnen nu en twee jaar als hoofdtrainer presenteren.

Onderweg naar huis hoorde hij op de radio dat de eerste training van Feyenoord was afgelast om ‘onduidelijke redenen’. De club zou morgen met een verklaring komen. Hij veranderde van zender, maar overal leek het om voetbal te draaien. Philip Cocu sprak over zijn nieuwe uitdaging bij Sevilla (‘Toch een stappie hogerop’) en hij hoorde hem zijn opvolger Van den Brom veel succes toewensen bij PSV. Later ging het over waarom Ten Hag de lokroep van zijn ‘grote liefde’ Twente niet had kunnen weerstaan om ze zo spoedig mogelijk uit de penarie te helpen. Waarschijnlijk was hij het gewoon zat bij Ajax.

Die vele trainerswisselingen waren inderdaad raar geweest, zo tegen het einde van het vorig seizoen. Terwijl Gio zijn oprijlaan naderde, zag hij zijn vrouw een gebaar vanuit de tuin van de buren maken. Het betekende zo veel als ‘nu al terug?’ Ja, nu al terug.

Toen hij zijn wagen wegzette in de carport ving hij nog net een flard op van het eerste ‘gerucht’ dat hij ontslagen was door Van Geel. De reporter van Rijnmond speculeerde over een ‘vergiftigde verstandhouding’ met zijn belangrijkste spelers. Ze moesten eens weten.

En zo zat Giovanni van Bronckhorst weer met de veters van zijn Lanvin-sneakers in zijn handen. Hij trok de schoenen uit en smeet ze in een hoek. Zijn vrouw kwam op hem toe, en overhandigde hem de huistelefoon. Ze had het nummer al ingetoetst. Ja, hij moest nodig zijn zaakwaarnemer spreken.