'Haben Sie eine Stunde?'
- Leo Beenhakker

Winterstop bij Wartburgia

De winterstop is ingetreden, gluiperig en plots. Herbstmeister Wartburgia 2 gaat even rusten maar traint stiekem gewoon door. Een van onze verdedigers is vader geworden, ik zal hem vanavond wat rompertjes geven, die zijn te klein voor mijn zoon en ook al heeft onze rechtsback een meisje, wit staat iedereen. Verder plannen we een trainingsweekend. Niet in Turkije of op de Maladieven maar gewoon in Venlo. December: winterstop en feestdagen.

Door , in categorie: Column op . Tags:

En dan denk ik toch aan de avond waarop Sinterklaas een bezoekje bracht aan onze mooie club, jaren geleden alweer. De leden wachtten gespannen in de toen nog niet verbouwde kantine, de Sint moest wachten in de bestuurskamer. Daar vond ik een half kratje lauwe Duvel in de kast. Hij doodde zijn kostbare tijd met het drinken van een paar pilsjes, beter gezegd: hij dronk alles op want de toespraakjes in de kantine duurde best lang.
Toen de Sint uiteindelijk geroepen werd keek hij wat verdwaasd de kantine in, zijn ogen zochten iets. Naast hem stond een enorme prullenbak met een klep. Hij deed de klep open en voor de Sint zijn cadeaus uit ging delen kotste hij de bak vol.
Wartburgia en de feestdagen, een bijzonder huwelijk.
Op de eerste zaterdag van het nieuwe jaar wordt de traditionele onderlinge wedstrijd tussen Dames 1 en de Veteranen 1 gespeeld. Een soort Koninklijke HFC tegen de Oud-Internationals. Mijn vriend Harry en ik zijn inmiddels op een leeftijd dat we zo met de veteranen mee kunnen maar van de dames we mogen nog steeds niet meedoen. Te fysiek. Dan kijken we wel toe. En na afloop is er soep of gluhwein.
Die aflastingen van de afgelopen dagen, het was bijna grappig. Het kunstgras wordt tegenwoordig afgelast als er een paar sneeuwvlokjes op liggen of als er vorst in de grond zit. Het armoedige gras van veld 2 was wel goedgekeurd, terwijl die akker eigenlijk het hele jaar afgekeurd moet worden.
Zeven jaar geleden speelde een verslaggever van AT5 in onze selectie. Op een zaterdag na flinke sneeuwval belde hij de club om te vragen of er die zaterdag nog gevoetbald werd. Het antwoord: Natuurlijk, bij Wartburgia wordt altijd gevoetbald.
Hij besloot een cameraploeg mee te nemen. Tussen de stille verlaten witte velden van Drieburg werd er inderdaad op één veld gevoetbald: ons kunstgras.
Hier de historische beelden.
Die nummer 17, dat ben ik.
‘Appeltje eitje,’ zoals onze vriend René Koster voor de camera zegt. ‘Iemand moet het doen.’
Na de kerst en het vuurwerk van Oud en Nieuw gaan we weer verder. Ergens in het carnavalsweekend begint de competitie weer. Ook de KNVB maakt af en toe een beginnersfoutje.