'Haben Sie eine Stunde?'
- Leo Beenhakker

Will Smith vrolijkt Luka Modric op

Luka Modric was na afloop van de finale een gebroken man, maar zal een stuk monterder het vliegtuig in stappen. Hoe dat komt zal je ontroeren en verbazen. Een onthullend verhaal uit de catacomben, van Lucas de Waard.


‘Kut!’ Het kaatst tegen de tegelmuren van de douche omhoog en klettert via het plafond terug naar de grond, waarop Luka Modric met zijn armen om zijn opgetrokken benen zit te simmen. ‘Kut, kut, kut op een stok!’ Hij gilt het niet, hij prevelt het, maar de akoestiek in deze ruimte is al even ongenadig als de eindstand die er zo-even op het scorebord stond. 4-2. Een schwalbe van die Franse dribbeldwerg, een onterecht toegekende penalty door die vleesboom van een scheidsrechter, en dan nog twee toevalstreffers; meer is het niet, maar evengoed zit Luka hier in zijn blote reet doodongelukkig te wezen. Eenzaam en alleen, terwijl zijn ploegmaats al richting mixed zone zijn en die verrekte Fransen nog staan te carnavallen op dat kletsnatte veld.

‘Kut’, fluistert hij. Nog maar eens.

‘Yo, wat is hier aan de hand?’ Een vrolijk gezicht piept om de hoek van de doucheruimte. Het is Will Smith. Hij ziet Luka zitten en stapt naar binnen. Stilstaand water klotst tegen zijn dure sneakers. ‘Wat zit jij hier te zemelknopen? Er is feest daarbuiten, hoor je dat niet?’
Luka kijkt op. Zijn gezicht is nat. Maar, zo redeneert Will, dat zou natuurlijk ook kunnen komen doordat hij zich na het douchen niet afgedroogd heeft.

‘Niet mijn feest’, zegt Modric.

Will Smith krabt op zijn achterhoofd. Hij weet niet precies wie dit lelijke mannetje is, maar als hij één en één bij elkaar optelt acht hij de kans vrij groot dat dit een speler van het verliezende team is. Servië, of zoiets?

‘Álles is jouw feest, gabber. Als je maar wil!’ Hij loopt naar het naakte kereltje toe en trekt hem overeind. Dit is waar hij goed in is: mensen motiveren. Opbeurende woorden. Dat, én kindvriendelijke hiphop, natuurlijk. ‘Kom, we gaan eens even een onderbroekje aantrekken.’ Hij ondersteunt Luka naar de kleedkamer en zet hem op een bankje.
Luka pakt geen onderbroek. Hij doet niks. Will kijkt om zich heen. Een eindje verderop ligt een rood wit geblokte boxershort. Zou die van dit gekke bleke mannetje zijn? Je weet het niet. Maar ach, wat kan het hem ook verrekken? Een onderbroek is een onderbroek, zegt Will altijd maar. Terwijl hij de bibberende Kroatische middenvelder de broekspijpjes in helpt vervolgt hij zijn peptalk.
‘Het leven is veel te kort om op badkamervloeren te gaan zitten kniezen. Je moet naar buiten! Trek de vruchten van de boom die het bestaan heet! Alles ademt, en dat is prachtig!’

Luka zakt terug op de bank. Hij kent de man die tegen hem praat van Men in Black, en van Independence day. Hij snapt niet precies hoe het heeft kunnen gebeuren dat deze acteur uit films die hij zag als kind hem zojuist een onderbroek heeft aangetrokken.

‘Kijk naar mij’, gaat Will ondertussen verder. ‘Ik heb zonet een heel vervelend liedje geplaybackt voor een stadion vol mensen die selfies zaten te nemen voor hun Insta. En daar kan ik dan straks 4 miljoen voor factureren. “Uurtje factuurtje”, zei mijn oom altijd, maar ik zeg: “twee minuutjes factuurtje!”’ Zijn bassende lach stuitert door de kleedruimte. Luka Modric kijkt op.

‘Wat wil je daarmee zeggen?’ vraagt hij zachtjes.

‘Geen idee’, zegt Will. ‘Maar het is wel lekker, of niet dan?’

Luka haalt zijn neus op. Het zal wel. Will Smith wrijft over zijn kin. Dit gaat een stuk minder makkelijk dan hij dacht. Hij snapt er niks van. Doorgaans weet hij van de grootste zemelaar nog een fuifnummer te maken. Dan gaat hem een licht op.

‘Weet je waar jij van op zou knappen?’ Hij grijpt Luka beet en dwingt hem tegen de grond. ‘Een schoudermassage! Ik geef mijn vrouw de beste massages! En mijn zoon en dochter ook trouwens. Daar doen we bij ons thuis helemaal niet spastisch over!’ Hij grijpt de spieren van de tegenstribbelende Modric beet en begint ruw heen en weer te wrijven.

‘Stop!’ murmelt de Johan Cruijff van de Balkan, maar Will Smith luistert niet.

‘Zooo, lekker ontspannen!’ roept hij vrolijk.

Ivan Perisic komt de kleedkamer binnen. ‘Luka, kom je no…’; hij stopt middenin zijn zin. Verbijsterd kijkt hij naar zijn aanvoerder, die spartelend op de grond ligt met een boomlange meneer op zijn rug.

‘Lichaam en geest zijn één!’ jubelt de meneer.

‘Luka, waarom heb je mijn onderbroek aan?’ vraagt Ivan Perisic. Luka Modric begint te snikken.