'Haben Sie eine Stunde?'
- Leo Beenhakker

Wieberen: 2017

In de rubriek ‘Wieberen’ schrijft Frank Fabian van Keeren wekelijks wie uit de voetballerij zo snel mogelijk zijn biezen zou moeten pakken. Deze week de bezemwagen: wie we in 2018 hopelijk niet meer terug zullen zien.

Lee Towers
Je zou kunnen zeggen dat 2017 het jaar was van Dirk Kuyt. Maar dat is niet zo. 2017 was het jaar van Lee Towers. In de weken voor, maar vooral ná het kampioenschap van Feyenoord, was hij niet van de voorgrond te meppen. Van het gras in de Kuip tot het bordes op de Coolsingel en van RTL Late Night tot De Wereld Draait Door: je kon niet met je ogen knipperen, of daar had je hem weer, met zijn matige vertolking van You’ll Never Walk Alone.

Je kreeg bijna het idee dat niet Feyenoord, maar Lee Towers kampioen van Nederland geworden was. Leen had zich in die weken zó schor geblèrd dat hij niet alleen de hoge, maar ook de lage tonen bijna niet meer haalde. Toen ik hem tussen kerst en oud & nieuw onvermoed voorbij hoorde komen tijdens de Top2000, heb ik uit pure frustratie mijn radio van de elfde verdieping naar beneden gegooid. En telkens als ik nu naar beneden kijk, beeld ik me in dat daar de carrière van Lee Towers ligt.

Jean Paul Decossaux
Ineens was hij daar, triomferend op de smeulende ruïnes die ooit de KNVB waren: Jean Paul Decosseaux. Alleenheerser bij gebek aan overlevenden. Je zou bijna gaan denken dat Jeepee achter de schermen persoonlijk verantwoordelijk was geweest voor de ravage, om als volstrekte Niemand alle macht naar zich toe te kunnen trekken. Plotseling wist iedereen wie hij was. De man die trainer Danny Blind ontsloeg. De man die de schaal aan Dirk Kuyt uitreikte. De man die Hans van Breukelen zo lekker uit de wind hield. Hoog tijd om deze kleine Napoleon terug naar Frankrijk te sturen.

Erik ten Hag
Wie er weinig verstand van heeft, denkt al snel dat Erik ten Hag een bijzondere voetbalvisie heeft. Maar dat is een misverstand. Erik ten Hag heeft vooral een heel uitgekiende visie op Erik ten Hag. Ga er maar aan staan, met een dergelijke stem en zijn gebrek aan charisma. Dan sta je natuurlijk binnen de voetbalwereld al met 2-0 achter. Erik ten Hag weet dat en heeft vermoedelijk jaren toneellessen gevolgd bij het plaatselijke Oudekerks Toneelgezeschap, want hij acteert steeds beter een pseudo-Guardiola.

Bij Ajax zijn ze daar met open ogen ingetuind, want ook Edwin van der Sar en Marc Overmars zijn niet op voetbalvisie te betrappen. Kort samengevat: ze doen al jaren maar wat in de Johan Cruijff Arena. Maar dan wel op een heel achterbakse manier. Volgens welingelichte bronnen was de leiding van Ajax achter de schermen al maanden rond met Ten Hag. Die staat over iets meer dan een jaar krokodillentranen met tuiten te huilen, als hem bij Ajax hetzelfde overkomt als Marcel Keizer. Laten we daar allemaal heel hard op hopen.

Valeri Oyf
Vitesse bestaat 125 jaar en won in die 125 jaar welgeteld één prijs. Dat was de KNVB Beker, in 2017. Je zou Henk Fräser dus gerust een succestrainer kunnen noemen voor de club uit Arnhem. Maar daar denkt Vitesse-commissaris Valeri Oyf kennelijk anders over. Die weet het zóveel beter dan zijn trainer, dat hij tot vervelens toe invloed wil uitoefenen op het technische beleid van de club. Fräser heeft er inmiddels tabak van en gaat aan het einde van het seizoen wieberen. Voor Vitessesupporters is het te hopen dat Oyf het voorbeeld van zijn hoofdtrainer snel volgt.

Dick van Egmond
In mijn eerste ‘Wieberen’ schreef ik dat Phillip Cocu de saaiste man binnen het Nederlandse voetbal is, maar dat neem ik terug. Er sloft een nog saaier heerschap door het nationale voetballandschap en zijn naam is Dick van Egmond. Van Egmond bezat als scheidsrechter de gave om met zijn geestdodende persoonlijkheid iedere wedstrijd van spanning te ontdoen. Een trend die hij tegenwoordig als scheidsrechtersbaas van de KNVB met wisselend succes probeert door te zetten.

Inmiddels rebelleert een groeiend aantal scheidsrechters onder aanvoering van Bas Nijhuis openlijk tegen zijn doodfluitregime. Terecht! Wij willen voetbal zien: een mannelijke contactsport met duels. Meer Nijhuis. Minder Blom. Nooit meer Van Egmond.

Michel van Egmond
Wij van Team Edgar zijn ook maar mensen en niet vrij van enige rancune en jaloezie. Het succes van Michel van Egmond is ons dan ook een doorn in het oog. Waar Martijn Neggers van ‘De mensen die achterbleven’ zo’n duizend exemplaren verkocht en ondergetekende met ‘Massamoord is ook maar een woord’ niet eens verder kwam dan tweehonderd, harkt van Egmond, gesteund door de mediamachine van Voetbal Inside, de ene zilvervloot na de andere binnen. Dat mag hij best blijven doen. Maar we zouden het wel waarderen als hij even een pauze nam. Dan kunnen wij de leegte die hij achterlaat vullen en eindelijk onze bijstandsuitkeringen opzeggen.

Johan Derksen
Ik mag Johan Derksen wel. Een man met schijt aan de hele wereld, dedain èn zelfspot en een aardige timing als het op grappen maken aankomt. Maar na al die jaren raakt zijn trucje wel een beetje uitgewerkt. Hij zegt al jaren dat hij met dat hele ‘mediacircus’ gaat stoppen, maar doet het nooit. Let maar op: ook nu zal hij zijn contract bij RTL gewoon weer gaan verlengen. Dan zal hij zeggen dat hij dat voor het geld doet, maar we weten allemaal dat hij gewoon mediageil en babbelziek is.

Inmiddels ziet RTL ook in dat het beste er wel vanaf is. Daarom gaat de omroep in een Idols-achtig programma op zoek naar de Nieuwe Johan Derksen. Alleen maar zonde van de tijd. Ze kunnen gewoon bellen. Mijn nummer is bij de redactie bekend. En míjn grappen over homo’s zijn wél leuk.