'Haben Sie eine Stunde?'
- Leo Beenhakker

Wieberen: Phillip Cocu

In de rubriek ‘Wieberen’ schrijft Frank Fabian van Keeren wekelijks wie uit de voetballerij zo snel mogelijk zijn biezen zou moeten pakken. De eerste die er dit seizoen aan moet geloven is Phillip Cocu.

Door , in categorie: Wieberen op . Tags: , , ,

Een bericht gedeeld door PSV (@psv) op

Wie de wedstrijden tegen NK Osijek zag, weet dat het voorlopig niet goedkomt met PSV. Zelden kwam een elftal zo uitgeblust uit de startblokken, als de Eindhovenaren dit seizoen. Het elftal heeft best kwaliteit. De brave borsten kunnen stuk voor stuk heel aardig voetballen. PSV zal ook wel ‘gewoon’ de nodige potjes gaan winnen en onbedreigd in de top drie van de Eredivisie eindigen. Maar het probleem zit dieper en is moeilijk in punten of resultaten uit te drukken.

PSV is saai. Onvoorstelbaar, hemeltergend saai. Niet alleen het eerste elftal is saai, de hele club is saai. Van de directieleden tot de suppoosten en van de linksachter tot de keeperstrainer: ze zijn allemaal minder dartel dan een panda met een beenprothese.

Brands en Gerbrands stralen zoveel rust uit, dat de koffiejuffrouw ze standaard bij het derde bakkie aantikt, om te zien of ze niet ingedommeld zijn. De supporters zijn blasé en zwelgen in kneuterigheid. De terreinknecht sjokt achter zijn kalkmachine, dromend van een carrière als bloemist. En sportief is alle hoop gevestigd op Jeroen Zoet, Jorrit Hendrix, Bart Ramselaar en Luuk de Jong.

Het is allemaal de schuld van Phillip Cocu. Bestaat er een saaiere man in de voetbalwereld? Waarschijnlijk niet. Zelfs Adrie Koster sprankelt, als je hem naast de trainer van PSV zet.

Geen enkele club heeft baat bij louter Romario’s, maar in zes seizoenen als speler, een seizoen als jeugdtrainer, vier seizoenen als assistenttrainer, een korte periode als interimtrainer en vier seizoenen als hoofdtrainer, heeft Cocu heel PSV vercocuïseerd. Dat is het meest zichtbaar op het veld. Er zit totaal geen brille in deze selectie en dus ook niet in het spel.

Natuurlijk had de directie Cocu aan het einde van vorig seizoen moeten bedanken voor bewezen diensten. Nog beter zou het zijn geweest, als Cocu een jaar daarvoor als kampioen zelf had afgezwaaid.

Daarvoor is het te laat, maar hoop is niet vergaan. Om nog iets te maken van dit seizoen, moeten de Eindhovenaren afscheid nemen van hun oefenmeester. Het best ontslaan ze hem op staande voet, om meteen aan alle saaiheid een einde te maken. Gewoon, zonder directe aanleiding, tijdens een training. BOEM! De laan uit. Wieberen! En die twee al even geestdodende assistenten van Cocu na hem. 

Het is tijd voor een cultuuromslag! Waar PSV behoefte aan heeft, is een Italiaanse coach met een mik vol gouden tanden, aan beide armen een veel te jonge blondine en in zijn pantalon een twaalfmilimeterrevolver, die vanaf dag één laat merken wie de baas is. Een trainer die de bordelen (alle twee) van Eindhoven eindelijk weer eens van nieuwe klandizie voorziet. Die tijdens wedstrijdbesprekingen steevast aan zijn platvinkje lurkt. En die er na veertien maanden de brui aan geeft, omdat hij bij een club in Oezbekistan dertien euro meer kan verdienen. 

De resultaten worden daar waarschijnlijk niet veel beter van. Maar dan valt er tenminste eindelijk weer eens iets te beleven in het Philips Stadion.