'Haben Sie eine Stunde?'
- Leo Beenhakker

Verliefd op Yassin Ayoub

Vincent Cardinaal is verliefd op dribbelaar Yassin Ayoub. Het is belachelijk dat de topclubs nou nooit eens aan hem denken. Nu hij naar de Engelse tweede divisie dreigt te verkassen, hoopt Cardinaal dat Feyenoord alsnog het licht ziet.

Door , in categorie: Column op . Tags: , , , , , ,

Ik zal maar direct met de deur in huis vallen: ik ben al enige jaren verliefd op Yassin Ayoub. Oh jongens, de verrukking die ontstaat in mijn donder als hij aan de bal komt! De manier waarop hij doeltreffendheid, creativiteit en onbaatzuchtigheid combineert vind ik van grote klasse. Afgelopen zondag demonstreerde hij maar weer eens zijn kunnen voor FC Utrecht, de club waar hij nu al dik 100 wedstrijden voor speelde. Hij trapte een perfecte corner waaruit zijn aanvoerder Willem Janssen scoorde, maar bovenal schoot hij zelf een vuurpijl in de kruising. Het was een echte Ayoub-goal: je wéét dat er iets gaat gebeuren zodra hij gaat dribbelen, maar op de beste momenten rijgt hij nog wat extra kleurrijke kralen aan de ketting. En zo kon het dus zijn dat hij uithaalde van een meter of 25. Pats, boem en Goodnight Vienna voor de keeper.

Na afloop werd Ayoub geïnterviewd door de NOS. Dat was een fijn gesprek, waarbij de vlinders alweer vrij spel kregen in mijn buik. Met een grijns vertelde Ayoub dat hij eigenlijk te weinig van afstand schiet. Hij geeft de bal, teamspeler par excellence als hij is, liever toch op het laatste moment aan een medespeler. Het was assistent-trainer Ricky Kruys die hem vooraf had gesommeerd vandaag toch maar van afstand te peunen. Hij had aangevoeld dat Yassin zo zou gaan scoren. Ik vermoed dat Kruys net zo gek is op Ayoub als ik.

Er zijn nog wel meer redenen waarom ik dol op de speler uit Amsterdam ben. Een ervan is het feit dat hij zwaar onderschat wordt, al jaren. Waarom o waarom speelt deze knul niet voor de traditionele top drie? Waarom is er geen enkel getrouwtrek om zijn keuze voor een nationale ploeg? Hij werd geboren in Marokko, in 1994, maar werd met generatiegenoten als Memphis en Tonny Vilhena Europees Kampioen met Oranje Onder 17.

Een paar jaar daarvoor heb ik hem overigens voor het eerst zien spelen. Het was een jeugdpotje van C-elftallen, bij Sparta, op sportpark Nieuw Terbregge, als ik me niet vergis. De kleine pingelaar, de krullenbol van Ajax, viel het meeste op. Wat een ventje. Later dat seizoen werd hij weggestuurd door jeugdtrainer Jan Olde Riekerink. Er was een knokpartijtje ontstaan in de kleedkamer, tussen vijf spelers. Ayoub weigerde, samen met een ander, zijn excuses te maken. Dat was het einde bij Ajax voor hem. Onrecht.

Het tekent het trotse karakter van zijn afkomst. En daarmee zijn we bij een andere reden waarom ik hem graag zie: ik heb het nogal voor de Marokkaans-Nederlandse spelers. Er is genoeg op deze gasten aan te merken in onze samenleving, maar de wijze waarop ze in bijna alle gevallen als niet-nederlanders worden geschoffeerd vind ik degoutant. Neem het schandalige argument dat stelt dat ze ‘dankbaar’ moeten zijn dat ze in Nederland geboren en opgegroeid zijn, met onze ‘geweldige’ infrastructuur. Dankbaar zijn omdat je onze lucht mag inademen. Dat er mensen zijn die dit geen misdadig standpunt vinden, vind ik hallucinant. Vind je het met andere woorden gek dat deze gasten vaak voor Marokko kiezen? Ik niet. Ze hebben alle gelijk van de wereld.

Terug naar Yassin, en mijn Valentijnsgevoelens voor hem. Er is hartzeer op komst. Omdat de topclubs zoals gezegd hebben lopen pitten gaat hij straks weg. Waarschijnlijk al in de winterstop, want zijn contract loopt af in Utrecht na dit seizoen. Het doet mij pijn dat hij vanaf januari niet meer in Nederland te zien zal zijn, maar in het Championship in Engeland, of de Tweede Bundesliga, of een andere competitie waarvan de beelden nooit mijn huiskamer bereiken, maar in plaats daarvan in een zinloze baan om de aarde gebracht worden.

Laten we Yassin Ayoub daarom nog even koesteren, met zijn allen. En een schietgebedje prevelen dat ze bij Feyenoord alsnog het licht zien, en hem halen als troonopvolger van Karim El Ahmadi. Een wintertransfer van Ayoub naar mijn stad Rotterdam: het zou mijn hartje nog sneller van boem-boem-boem doen gaan.