'Haben Sie eine Stunde?'
- Leo Beenhakker

Sofyan Amrabat, Karim El Ahmadi en Hakim Ziyech gaan wèl naar het WK

Ons Marrokaans-Nederlandse trots in bange dagen. De oranje Leeuwen van de Atlas. Ze zijn gearriveerd in Moskou. 15 juni spelen ze er hun eerste wedstrijd tegen Iran. Het is donderdagavond, en ze ontspannen nog wat.

Door , in categorie: Column op .

Karim en Hakim zitten aan het zwembad in het Marriott, middenin Moskou. Ze pootjebaden wat in hun dikke, zachte badjassen.
‘VANGEN’ roept Sofyan die net in zijn parelwitte badjas het zwembadgedeelte binnenloopt, terwijl hij een flesje Gingerbeer het water in slingert.
‘Hey joh, rustig aan!’ Hakim probeert geïrriteerd het opgespatte water van zijn badjas te vegen.
‘Aah niet zo kleinzerig nu, vriend. We zijn in Moskou! We hebben het verdomme gehaald! Dat moeten we toch vieren?’
Karim laat zijn badjas op de grond vallen en maakt een bommetje.
‘Gást!’ Hakim’s badjas is nu helemaal doorweekt.
‘Zullen we zo weer in de sauna?’
‘Ja, Karim, we gaan zo weer in de sauna. En naar de sapbar. Dit spul smaakt naar pis’ zegt Sofyan terwijl hij het zojuist geopende biertje leeggiet in het zwembad.

De vrienden besluiten nog even de stad in te gaan, voor wat ontspanning. Voor de deur van het hotel wordt hun gehuurde auto geparkeerd. Sofyan knijpt zijn ogen dicht en kijkt tegen de zon in.
‘Wie had dat gedacht, 23 graden in Rusland.’
‘Hadden we net zo goed toch die cabrio kunnen nemen!’ zegt Karim.
‘Deze heeft ARKO’ gniffelt Hakim. ‘Alle Ramen Kunnen Open.’

‘Die kende ik al’ antwoordt Karim, niet onder de indruk.
Ze stappen alle drie achterin en zitten met hun knieën tegen elkaar aan op de zwartleren banken. Sofyan graait drie cola zero’s uit de minibar en deelt ze uit.
‘Viva la Moskou!’ zegt hij, en ze proosten. ‘Kun jij een beetje Russisch?’ vraagt hij aan Hakim.
‘Ik kan niet eens Berbers.’ De mannen lachen.

Alle vrouwen die ze die avond tegenkomen in Moskou lijken op pornoactrices. Pornoactrice of Vrouw Holle. Iets daartussen bestaat niet. Alle mannen lijken op Boris Jeltsin of een slankere versie van Boris Jeltsin.
‘Ligt het aan mij of lijken alle mannen hier op Igor Stravinski?’ zegt Hakim.

Het is een warme avond in Moskou, de meisjes op straat dragen hun rokjes kort. Karim kijkt zijn ogen uit en zegt:
‘In Iran mogen vrouwen niet naar het stadion, wist je dat? Een maand of wat geleden gingen vijf Iraanse vrouwen vermomd als mannen naar het stadion, omdat het er bij wet verboden is voor vrouwen. Een van hen zei dat ze een bomaanslag had overleefd en toen dacht “ik wil niet sterven zonder te hebben gezien wat ik wil zien” en dat was dus een voetbalwedstrijd. Kun je je dat voorstellen? Alleen maar omdat je een vrouw bent, en toevallig daar geboren?’
De mannen zijn stil.

‘Hey boys you want have good times?’ een prachtige blondine lonkt de mannen met haar wijsvinger.
‘Nee man, we play tomorrow. No time for… hoe zeg je afleiding?’ antwoordt Hakim, Sofyan helpt:
‘Otvlecheniye.’
De mannen lachen.
‘Chto? Tak i ya.’ glimlacht Sofyan trots.






Edgars leesadvies