'Haben Sie eine Stunde?'
- Leo Beenhakker

Roda JC – elegie voor een koempelclub

Roda JC is een maffe club geworden de laatste jaren. Je zou bijna vergeten dat de koempelclub een schitterende vereniging is. Gastschrijver Jeroen Demmendaal schreef het voor Team Edgar op. En oh ja, hoe zit het nu met die Champions League-belofte?

Door , in categorie: Column op . Tags: , , ,

Vrienden, ik ga direct met de deur in huis vallen. Ik weet dat ik nu mijn nek uitsteek en dat ik zelfs een enkeling tegen mij in het harnas zal jagen. Maar soms word je daartoe simpelweg gedwongen door de omstandigheden. Dus hier komt het: we hebben nu een aantal speelronden achter de rug in de Eredivisie en ik betwijfel of Roda JC dit seizoen mee gaat doen om de Champions League-plaatsen.

Dit komt als een schok, dat begrijp ik. Ik weet ook: dit is niet wat Aleksei Korotaev ons nog maar een jaar geleden beloofd heeft. Binnen vijf jaar spelen om de cup met de grote oren, dat was het doel. Logisch ook. Voor minder doe je het niet als Zwitserse Rus, groot geworden in de wereld van M&A en fixed income. Ik was dan ook de laatste die in februari twijfels kende toen Korotaev’s adjudant, de grote Nicolas Anelka, in Mitchell Paulissen een toekomstig Oranje-sterkhouder zag.

En toch. Ik zag Roda JC eerst verliezen in Zwolle, in een wedstrijd waarin het eigenlijk op alle fronten de zwakkere ploeg was. Ik zag Roda JC een week later voor eigen publiek aantreden tegen Vitesse en knullig op achterstand komen door een blunder van Frederic Ananou. Het bleek de aanzet tot weer een kansloze nederlaag. Daarna zag ik Roda JC in de kraker tegen PSV — toch een concurrent voor die Champions League-plaatsen — verzuipen in de eerste dertig minuten. Dat de wedstrijd slechts met 2–0 in het voordeel van PSV werd beslecht had vooral te maken met het feit dat de Eindhovenaren na dat eerste half uur gas terug namen en slordig omsprongen met de resterende kansen.

Ik vroeg me vervolgens af: zou Cristiano Ronaldo zich al zorgen maken over de mogelijkheid dat hij komend seizoen op Europees niveau met Daryl Werker te maken krijgt? Hebben Victor Lindelöf en Eric Bailly nu al slapeloze nachten over de op handen zijnde confrontatie met Gyliano van Velzen en Mikhail Rosheuvel? Vraagt Lionel Messi zich nu al af hoe hij die bal in hemelsnaam langs Hidde Jurjus gaat krijgen? Het valt natuurlijk niet uit te sluiten. Aannemelijk is het echter niet.

Alle gekheid op het spreekwoordelijke stokje: het lot van Roda JC gaat me aan het hart. Ik heb altijd een zwak gehad voor de ploeg uit Kerkrade, al vloeit er geen druppel Zuid-Limburgs bloed door mijn aderen. Misschien is het omdat ze in mijn favoriete kleur geel spelen (ik koester om dezelfde reden sympathie voor Dortmund en Villarreal). Of omdat ze een van mijn favoriete voetballers ooit, Pa Modou Kah, onder contract hadden. Hoe het ook zij: de fans van Roda JC verdienen beter dan de fratsen van Korotaev en Anelka. De Rus stelde bij zijn komst dat hij van plan was de komende vijftig jaar(!) aan het roer te staan in Kerkrade. Slechts een week later werd hij in Dubai in het cachot geslingerd, op verdenking van het uitschrijven van een ongedekte cheque. Sindsdien ontbreekt van Korotaev elk spoor. Anelka, dezer dagen mét designerbril, hield het na een paar wedstrijden eveneens voor gezien. Wat overbleef in het Parkstad Limburg Stadion was verbazing en ontreddering, terwijl het veldspel van Roda nog steeds volop te wensen overlaat.

Aan de nieuwe trainer ligt het volgens mij niet. In Yannis Anastasiou had ik nooit veel vertrouwen. Meer aangesteld vanwege zijn historie bij de club dan vanwege zijn tactisch vernuft. Maar Robert Molenaar, in zijn actieve dagen een noeste verdediger die bij Leeds United bekend stond als The Terminator, lijkt me een geschikte vent. Het bestuur van Roda lijkt te gokken op een Willem II-scenario, waar Erwin van de Looi werd aangesteld om boven alles de verdediging en organisatie op orde te krijgen. Voor de Tilburgers resulteerde die aanpak het vorige seizoen in een keurige dertiende plaats. 

Dat moet bij Roda JC ook kunnen, zeker nu er na de karrenvracht aan bedenkelijke nieuwkomers van vorig seizoen meer gerichte versterkingen zijn gehaald. Hidde Jurjus is een prima vervanger voor Benjamin van Leer, de van Anderlecht gehuurde jongeling Jorn Vancamp is een veelbelovende aanvaller en Simon Gustafson kan zich revancheren voor het zijspoor waar hij bij Feyenoord op belandde.

Een strijd tegen degradatie hoeft dus geen zekerheid te zijn. Sterker nog, stiekem hoop ik dat Molenaar zijn ploeg tegen alle verwachtingen in naar de tweede plaats in de Eredivisie leidt. Waarna in de kwalificatieronde gewonnen wordt van FC Kopenhagen en Roda JC zich plaatst voor de groepsfase. Ik bedoel: Ard van Peppen in de Champions League, daar wil ik bij zijn.

Jeroen Demmendaal (1983) is schrijver en sportjournalist. De liefde dreef hem naar Göteborg, vanwaar hij desalniettemin zijn geliefde Telstar op de voet blijft volgen. Jeroen was ooit parlementair journalist voor NRC Handelsblad, schreef daarna voor de financiële sector en weet ook nog eens alles van autosport. Dat noemen wij een renaissancemens.

Dit is de eerste gastbijdrage van een schrijver voor Team Edgar. Voorlopig is het plan er elke week op donderdag een te publiceren. Ben je enthousiast? Prima, maar gastbijdrages worden in de regel alleen op uitnodiging gepubliceerd. Direct in de pen klimmen zou dus zonde van je tijd kunnen zijn. Ons vrijblijvend een idee mailen mag natuurlijk wel altijd – mailenmetedgar@gmail.com