'Haben Sie eine Stunde?'
- Leo Beenhakker

Remko Pasveer op café

Na een verloren wedstrijd, duikt Remko Pasveer als Heracles Almelo doelman de kroeg in. Op het toilet komt Remko er achter dat hij best een goede keeper is.

Door , in categorie: Satire Verhaal op . Tags: , ,

Het is een lome zaterdagavond in augustus, 2013. Het spelershome van Heracles Almelo is zo goed als leeg, alleen aan de bar zit nog iemand op een stuk droge worst te kauwen. Het is Remko Pasveer. Remko is keeper en aanvoerder van Heracles. Diezelfde avond heeft hij met zijn ploeg de derby tegen PEC Zwolle met 1-3 verloren, zelf veroorzaakte hij nog een penalty en liep hierdoor tegen een gele kaart aan. Remko wil heel veel, maar niet naar huis. Niet naar de plek waar de labrador al zwiepend met zijn staart bij de voordeur staat te wachten op het baasje. Een baasje, dat wil Remko zelf ook wel zijn. De eindbaas, de stoere en gevatte jongen uit de selectie. Remko is niet de stoere jongen uit de selectie. Wanneer de selectie na de nederlaag nog een biertje is gaan happen in de lokale Aprés-Skihut, zijn ze Remko vergeten. Expres. Toen Remko even naar het toilet ging, wisten de overige spelers van Heracles niet hoe snel ze het spelershome moesten verlaten.

En daar zit hij, aan een bitter-lemon met een rietje. Terwijl Annegien – de uitbaatster van het spelershome – alle lichten rondom Remko dimt, blijft hij stoïcijns met zijn rietje en de ijsblokjes in zijn glas spelen. Pardoes zet Annegien Remko buiten het spelershome, een beetje ontdaan staat hij in de motregen op een verlaten parkeerplaats voor het Polman Stadion. Hij heeft in de groepswhatsapp van Heracles gevraagd waar de rest van de spelers uithangen, maar krijgt geen reactie. Op goed geluk besluit hij maar op eigen houtje het bruisende centrum van Almelo in te duiken.

Tien minuten later zit hij in café De Stam. Opnieuw aan de bar. Opnieuw aan een bitter-lemon met een rietje. Naast hem zit een man met een stinkende leren jas en op zijn kalende kop een Lonsdale-petje. Om zijn nek hangt een zwartwitgeblokte Heraclessjaal. De man tettert met consumptie in Remco’s oren dat de “spelers godumme mutn werkn veur de centn” en dat ze “altied genaaid wurdn deur die klootezakn van de KNJB”. Remko besluit de tsunami aan speeksel van de man in zijn oor te drogen op het toilet.

Hij staat half gebogen onder dat handendroogding, zo’n uit de kluiten gewassen föhn die je handen droogt zodra je deze er even onderhoudt. Achter hem staat een man licht zwalkend te wachten tot Remko klaar is. Met een dichtgeknepen oog probeert hij te ontwaren wat er op zijn smartphone te lezen valt. Zijn open oog valt op de man die zijn oor probeert te drogen, zijn radertjes beginnen te draaien. “Ik ken die man”, denkt hij hardop. Dan volgt het besef: 

“HEEEEE, REMKOOOO, HEEEEEEE.”

Remko kijkt geschrokken op, nu weet de man het helemaal zeker: voor hem staat de keeper van zijn favoriete elftal.

“Remkoootje, heeee, wat mooi man heeeeee.”

De zwaar aangeschoten man legt zijn arm om Remko en begint in zijn oor te blèren:

“Jammer man, vanavond, verloren van Roda JC.”

“PEC Zwolle bedoel je”, antwoordt Remko.

“Jaaa, tuurlijk man, PEC Zwolle bedoel ik, ik ben niet dronken hoor, als je dat denkt.”

“Héé, Remko”, vervolgt de man zijn verhaal, “Remko, weet je wel, eigenlijk ben je echt een heel goede keeper, Remko, meen ik echt serieus man, echt. Oké, ik heb wel een biertje op, maar echt, jij bent echt de beste keeper die Heracles ooit heeft gehad.”

Remko probeert zich te ontdoen van de man en loopt met zijn gedroogde oor richting de bar. Op de achtergrond hoort hij vanuit het herentoilet nog het “REMKO PASVEER, OLÉ OLÉ OLÉ OLÉ” van zijn benevelde aanbidder. Hij neemt een slok van zijn bitter-lemon, steekt het rietje als een sigaret achter het oor, en verlaat de kroeg.

De volgende ochtend laten de lovende woorden van de man uit het toilet Remko niet los. Hij trekt zijn keeperstenue aan en gaat voor de spiegel staan, zijn borst iets vooruit, en roept hardop: “Eigenlijk ben je best wel een hele goede keeper, Remko”. “Hmm, nee, dat kwam er nog niet heel overtuigend uit.”

Dan spreekt hij de woorden nogmaals uit, nu met een verlaagd en stoer stemgeluid. Hij begint opgewonden te worden, dit klinkt al een stuk beter. Veelvuldig repeteert Remko voor de spiegel, eerst nog zachtjes, maar na drie kwartier staat hij bijna te schreeuwen. Hij voelt zich de Martin Luther King in een keepersshirt van Heracles Almelo. En ja, ook Remko heeft een droom. Want Remko is best een heel goede keeper, die het nog ver zal gaan schoppen. 

WORDT VERVOLGD