'Haben Sie eine Stunde?'
- Leo Beenhakker

Natuurwetten van een ouwe geduldige reiger

Er zijn wedstrijden die niet gaan tussen twee teams maar tussen een prooi en een jager. Die wedstrijd was afgelopen zaterdag.

Door , in categorie: Column op .

Naast het veld is een speeltuin die kinderen uit moet dagen: heuveltjes, een overdekte glijbaan, veel water, een vlot met een touw waar je aan kunt trekken om aan de overkant te komen.

In het water staat een reiger. Hij beweegt amper. Het is een ouwe reiger, grijs maar goed doorvoed. Een sluw beest dat nergens op reageert, behalve als je in de buurt komt. Dan sluipt-ie weg of slaat-ie toe.
Die reiger is geduldig. Een ouwe middenmoter.
Geen kinderen in de speeltuin, wel leven in het water. Visjes, kikkers, kleine beestjes. Jong, enthousiast en levendig. Soepel in de heupen. Hongerig. Koplopers.

Dan begint het.
De visjes en kikkers en kikkervisjes dartelen rond. De ouwe reiger wacht. Doet niks. Tot er één kikker dichtbij komt. Nog niks doen.
Dat kleine jonge grut neemt de complete vijver in. Mooi om te zien. Behendig.
De reiger stapt traag langs de kant.
Wachten, nog niks doen. Achterover leunen. Tot er één kikkertje dichtbij komt.
En dan opeens: klats.

Die ouwe sluwe grijze reiger schiet naar voren, onverwachts snel, al is de explosie van korte duur. Hij slokt een kikker naar binnen.
Geen spelregels hier, alleen natuurwetten.
Dan is de vijver weer stil. De reiger zijn honger is gestild, voor even.

De visjes en de kikkers zijn weggedoken. Ze missen er een. Toch komt er langzaam weer leven in die groep, maar anders. Angstig.
Hun gedartel is anders. Voorzichtig. Ze krijgen kansen maar de angst zit in hun vinnen en pootjes. In het hoofd.
Ze weten: wat we hier ook doen, je hoeft maar net even op de verkeerde plek te staan en je bent er geweest.
Wie gaat de volgende zijn?
Als ik hem diep stuur, komt hij dan terug?

Dat is de angst. Dat drukt het leven uit de vijver. Er wordt nog wel gespeeld, maar het water spat niet meer op.
Die ouwe reiger is niet gek. Hij is geduldig en bijt van zich af.
Geef die ouwe reiger een kans en hij lacht je uit.
Zijn honger gestild, zijn ogen blijven dof en venijnig.

In de modder op de bodem nog wat jong grut, verstopt. Een paar blessures.
Volgende week weer spelen.






Edgars leesadvies