'Haben Sie eine Stunde?'
- Leo Beenhakker

Kleine maar gevoelige nederlaag voor Hard Gras

Tijdens een Hard Gras-borrel een paar maanden terug werd het idee voor een Hard Gras-toernooi direct op de agenda van Wartburgia gezet. Begin mei was er een competiteloos inhaalweekend en Jan van Mersbergen zag meteen ruimte om de literaire voetballers een veldje te geven en een zonnetje. Het werd een mooie dag.

Door , in categorie: Column op .

 

Acht teams deden er mee, afgelopen zaterdag. Het eerste Hard Gras-toernooi. Als toernooiorganisatie kreeg ik het verzoek de twee damesteams niet bij elkaar in de poule te plaatsen en ook de twee Hard Gras teams (een heen en damesteam) moesten elkaar in de poulefase ontlopen. Na flink puzzelen kwam er een speelschema uitgerold.

Op voorhand waren Hard Gras mannen en Fox Sports de favorieten. Hard gras trad aan met onder andere Daniël de Ridder, Ozcan Akyol, Arthur van den Boogaard, Thomas Rijsman met een verleden bij AFC, Frank Heinen, Dries Muus, en Parool-recensent Maarten Moll onder de lat. Klopte allemaal precies, want Daniël de Ridder heeft ooit voor Hars Gras geschreven en was dus speelgerechtigd. Aldus coaches Henk Spaan en Hugo Borst.
Fox Sports dacht waarschijnlijk dat het elf tegen elf was want ze brachten een complete bus sterke spelers waaronder oud-profs Glenn Helder en Kees Kwakman.
De finale stond eigenlijk al vast.

Tot Hard Gras in de halve finale moest aantreden tegen het vreemdelingenlegioen van Ambo Anthos, uitgever van Hard Gras en uitdeler van de consumptiebonnen.
Best een paar aardige voetballers in dit team: thrillerschrijver Elvin Post, linkspoot Auke Hulst, de halve publiciteitsafdeling van de uitgeverij en wat vrienden van Wartburgia, de zonen van uitgeefdirecteur Tanja Hendriks en ik zelf met mijn rotte knie, maar tegen de sportschrijvers natuurlijk kansloos.
Dat viel ze tegen.
Een van die jongens van Hendriks heeft al minuten gemaakt in het eerste van WV-HEDW en die spelen toch in de zaterdag eerste klasse. Kamiel Vermeulen, onthoudt die naam. Hij werd uiteindelijk Speler van het Toernooi en ontving een boekenbon met Herman Koch erop. Post liep de Ridder in de weg. Ik beperkte me tot tijdrekken.

Voorsprong voor Ambo Anthos. 1-0. 2-0.
En dan zie je toch Arthur van den Boogaard bezweet en gefrustreerd rondhobbelen.

2-1, 3-1.
Dan denkt De Ridder dat zijn team zijn acties nodig heeft en vergeet hij af te spelen.

4-2.
Dan klaagt Akyol over hun keeper en klaagt later diezelfde keeper over mijn tijdrekken.

4-3 werd het.
Het was een heerlijke overwinning.
Volgend jaar de tweede editie van dit nu al uiterst succesvolle toernooi. Weer bij Wartburgia natuurlijk.






Edgars leesadvies