'Haben Sie eine Stunde?'
- Leo Beenhakker

Het vlaggetje bleef omlaag

Een dag te laat met Wartburgia-woensdag? Met vlaggen was uw verslaggever afgelopen zaterdag ook eventjes te laat…

Door , in categorie: Column op .

Natuurlijk was het buitenspel. Dat konden zelfs de spelers van Rap zien. Ook de jongen die de bal kreeg, een beetje aan het friemelen was en er een penalty uitsleepte. Die werd benut.

Ik stond helemaal verkeerd. Ik kon niet vlaggen. Van die plek kun je dat allemaal niet zien. Ik wilde ook mijn knie niet de schuld geven. Een beetje meehobbelen langs de lijn met een vlag in mijn poten, dat lukt nog wel.

Achterstand, iedereen van slag.

Even later een voorzetje van Rap. Wordt ingekopt. Ik telde hem al. Iedereen telde hem al, nog voor die bal hoog in de touwen sloeg, behalve onze scheidsrechter van dienst. Er was geduwd.

Telt niet.

Oké, dus het bleef bij een 0-1 achterstand. Voor rust was dat al gelijkgetrokken en na rust maakten we er 5-1 van. Vooral door wisselspeler Milan die op het laatste moment toch nog de nacht vaarwel had kunnen zeggen, op zijn scootertje was gesprongen en redelijk wakker vanaf links ronddartelde tegen een moegestreden ploeg die kansloos gaat degraderen.

De jongen van Rap die hun wissels regelde vond ons erg oneerlijk. Die 0-2 had moeten tellen.

Welja joh, zei ik. En ik had moeten vlaggen bij die eerste.

Bij 5-1 maakt dat allemaal niet uit.

Als op die middag de koploper ook nog eens verliest schijnt het zonnetje toch net even wat mooier.

Wie had dat gedacht?

In een paar uur van een bijna 0-2 en een gat van acht punten op de nummer 1 naar een glorieuze overwinning, naar een overbrugbaar verschil van twee puntjes, en we krijgen ze nog in de laatste wedstijd.

April en mei worden nog spannend.

Vlaggen doe ik niet meer.

*

Op de foto een topoverleg tussen de dienstdoende grensrechter / verslaggever en de scheidsrechter / pubquizwinnaar in 2013.






Edgars leesadvies