'Haben Sie eine Stunde?'
- Leo Beenhakker

Het cashen van Wesley

Wesley Sneijder gaat naar Qatar. In Nederland houden wij niet van voetballers die voor het geld kiezen. Behalve Lucas de Waard dan. Die vindt het prima, en hieronder kunt u lezen waarom.

Wesley Sneijder gaat cashen. Bij Al Gharaffa, Qatar. Want cashen, écht cashen, dat doe je tegenwoordig in een woestijn met airco. Veel mensen zullen boos zijn op Wesley. Zo gaat dat. Een voetballer moet van het spel blijven houden. Van het natte gras, verzakte tribunes en clubliederen die al eeuwen bestaan. We willen dat onze helden hun laatste dagen slijten bij cultclubs als Oldham Athletic. Of Go Ahead Eagles. Of – dat vinden we het mooist – bij de club waar het allemaal begon. Omdat zij weliswaar een lijf van staal hebben, maar ook een hart van peperkoek. Wesley moet terug Ajax. Of naar DOS, nog beter. Carrières moeten rond zijn; zo zien we dat graag.

Maar Wesley gaat cashen, en ik gun hem dat. Dat hij al heel veel geld heeft interesseert me niet. Laat die man straks lekker een eiland kunnen kopen. Met een vliegveld erop. Laat hem daar elke straat de Wesley Sneijder-straat noemen. Op basis van alleen al de WK-wedstrijd tegen Brazilië in 2010, en de goal tegen Frankrijk in 2008, gun ik Wesley de hele wereld.

Want als Wesley straks stopt is hij pas 35. Hij heeft meerdere huizen en een leefstijl die daarbij past. Zijn inkomen stokt. Hij kan trainer worden, maar God weet; misschien heeft hij daar wel helemaal geen trek in. Of misschien blijkt hij een fluim van een trainer, niveautje Dwight Lodeweges. Dan is het handig als je vijftig miljoen pietermannen in een sok onder je bed hebt liggen. En bovendien is het leuk: heel veel geld hebben. Het maakt niet gelukkig, zéker niet, maar het kan ook geen kwaad.

Ik gun Wes zijn transfer naar dat hopeloze Qatar. Dat bizar rijke land dat door een comicbookschrijver verzonnen lijkt.  En zeker, er gebeuren afschuwelijke dingen. En iemand moet daar iets van zeggen. Misschien óók Wesley, maar zolang de KNVB, de Nederlandse politiek én de internationale machten zwijgen, en zolang wij er gewoon op vakantie gaan, hoeft een voetballer van twee turven hoog van mij die kar niet te gaan trekken.

Laat Wesley lekker geld harken, daar in die zandbak met marmeren drinkfonteinen. Laat zijn vrouw voor een tv-programma kinderziekenhuizen bouwen en zijn zoontje tweebenig leren voetballen tegen een muurtje van goud. Laat de beste nummer 10 die we ooit hadden een alpacafarm kopen, en een jacht, en een club, en een garage vol lelijke auto’s. Hij heeft het, alleen al op basis van het bovenstaande filmpje, verdiend.

Go East, young man.