'Haben Sie eine Stunde?'
- Leo Beenhakker

Grensrechter als jongensdroom

Tijdens een Belgische bekerwedstrijd was er vanwege blessures bij het arbitrale trio, een supporter nodig om als grensrechter te dienen. Nick Hoekman hoopt op eenzelfde scenario voor hem, maar dan tijdens Feyenoord – Ajax.

Door , in categorie: Column op . Tags: , , ,

Bij een Belgisch bekerduel is er opeens hoge nood, de scheidsrechter raakt geblesseerd. Op zich is er dan geen probleem, er kan immers een grensrechter de fluit ter hand nemen, waarna de vierde official langs de zijlijn mag zwieren met de grensrechtervlag. Alleen, die vierde official is al ingezet, omdat er eerder tijdens de match een grensrechter uitviel. Wat doe je op zo’n moment? Je laat de stadionspeaker de vraag omroepen of er toevallig een scheidsrechter op de tribune zit.

Dit klinkt als een klucht uit Fc De Kampioenen, ik weet het. Toch is er geen woord van gelogen. Tijdens de bekermatch KV Mechelen – Racing Genk, deed zich dit probleem voor. Luc Bosmans hoorde deze oproep, stormde naar beneden, et voilà, enkele minuten later werd deze sympathieke Vlaming omgetoverd van supporter tot grensrechter.

En ik ben jaloers. Oké, grensrechter worden bij een bekerwedstrijd is niet de droom van elke jonge voetballer, en ik verwacht ook niet dat je met dit verhaal veel vrouwen weet te versieren in de lokale kroeg. Maar het geeft wel hoop. Hoop voor simpele zielen zoals ik. Hoop om toch ooit nog eens te mogen ruiken aan het betaalde voetbal. Mijn fantasieën liepen zo ver op, dat ik er afgelopen nacht zelfs over heb mogen dromen: Feyenoord – Ajax, Björn Kuipers als leidsman. Kuipers raakt geblesseerd, al vrij snel in de wedstrijd, hij wordt vervangen door grensrechter Erwin Zeinstra. In de tweede helft raakt óók Zeinstra geblesseerd, Sander van Roekel neemt vanaf dat moment de honneurs waar als scheidsrechter. Echter, op dat moment zijn de fitte grensrechters niet meer op voorraad.

Stadionspeaker te plaatse – Peter Houtman – neemt zijn microfoon ter hand en vraagt of er zich nog scheids of grensrechters in het publiek bevinden. Ik kijk naar het scorebord, we schrijven de 78e minuut en Feyenoord staat met 1-0 voor, dit is mijn kans om belangrijk te zijn voor Ajax. Ik storm van de tribune af en werp me op als vrijwilliger.

“Ja, jij, heb je ervaring?”

“Zeker Björn, ik ben al jarenlang grensrechter bij Sportclub Genemuiden”

“Oh, die spelen op een redelijk niveau toch?”

“Hoofdklasse”

“Prima, kom je maar even omkleden”

Alhoewel ik weldegelijk ervaring heb als grensrechter bij Sportclub Genemuiden, vergat ik gemakshalve even te vermelden dat het hier niet ging om het vlaggenschip van onze vereniging, maar om het tiende elftal, reserve zesde klasse, tegen teams als Klazinaveen 7 en Hatto Heim 6.

Hoe het afliep?

Ik vergat te vlaggen toen Ziyech een diepe bal op Neres gaf, toen ik achteraf de beelden zag, bleek dat Neres ongeveer een metertje of drie buitenspel stond. Neres maakte de 1-1.
En op mijn advies werd de bal in blessuretijd op de stip gelegd, ik zag heel duidelijk dat Nelom bewust aan het shirtje van Dolberg ging hangen. Later bleek dat Dolberg zijn veters niet goed had gestrikt. Anyhow, rode kaart voor Nelom en Huntelaar joeg van elf meter de 1-2 tegen de touwen.

Als dank mocht ik mee met de spelersbus van Ajax, en mocht ik op kosten van de club mijn kapsel laten ontdoen van fluimen, liters bier, aanstekers en diverse muntstukken van onbekende komaf. Én ik mocht aanwezig zijn tijdens het kampioensfeest, het kampioensfeest dat Ajax mocht vieren omdat het één punt boven PSV was geëindigd. En ik kreeg een stadionverbod voor de Kuip, ook dat. Net op het moment dat Sjaak Swart bezig was om mij te benoemen als erelid van Ajax, ging de wekker.

En toch neem ik vanaf nu naar elke wedstrijd van Ajax die ik ga bezoeken, een scheidsrechter outfit mee. Het zal waarschijnlijk de enige manier zijn om ooit van enkele waarde te zijn voor Ajax.