'Haben Sie eine Stunde?'
- Leo Beenhakker

Gevallen jeugdhelden

De jeugdhelden waar Nick Hoekman vroeger over droomde, zijn uitgegroeid tot levende nachtmerries.

Morning walk through Stockholm! Frank, Ronald de Boer, Danny Blind, Marc Overmars. @afcajax #ajaman #UELfinal

Een bericht gedeeld door Edwin van der Sar (@edwinvandersar1) op

Op Youtube kwam ik een filmpje tegen van Marco van Basten die in de Amsterdam ArenA, die onder een luid applaus het speelveld betrad, tijdens een vriendschappelijk potje voetbal tussen Ajacieden die in het verleden de kleuren van de Amsterdamse grootmacht mochten verdedigen tijdens een Europese finale. Kippenvel over mijn hele lichaam.

Ik klik verder naar het volgende filmpje. Het afscheid van Dennis Bergkamp in het Emirates Stadion van Arsenal. Marco komt samen met Johan Cruijff het veld op, het stadion trilt op haar grondvesten. En ik ben trots. Trots op deze helden uit de historie van Ajax.

Marco en Dennis zijn, samen met de selectie die in 1995 de Champions League ten koste van Ac Milan won, mijn absolute jeugdhelden. Nou ja, zijn…

Ik begin steeds meer te beseffen, dat mijn liefde voor bepaalde spelers begint weg te ebben en plaats maakt voor een lichte vorm van woede. Eén voor één vallen ze van hun sokkel.

Danny Blind: dankzij zijn periode als trainer van Ajax en taken als bondscoach.
Marco van Basten: dankzij zijn periode als trainer van Ajax en taken als bondscoach.
Frank de Boer: maakte Ajax vier keer kampioen, het spel was de laatste seizoenen echter om te huilen.
Dennis Bergkamp: blijkt een rotte appel waar niet mee samen te werken valt.
Edwin van der Sar: heeft zelf geen idee wat hij aan het doen is.
Marc Overmars: heeft ook zelf geen idee wat hij aan het doen is.

En echt, ik probeer hun carrières als voetballer en trainer of hoge pief gescheiden te houden. Maar het valt niet mee. Deze zes mannen hebben veel betekend voor het Nederlandse voetbal. Bij het noemen van hun naam klonken ooit waardering, lof en respect. Tegenwoordig klinkt er voornamelijk hoongelach. Het zijn de voetballende evenknieën van Peter Jan Rens geworden. Jeugdhelden die ik jarenlang tegenkwam in mijn dromen, zijn nu veranderd in levende nachtmerries.

Ik wil mijn jeugdhelden terug. Ik wil weer staande ovaties, wanneer ze tijdens wedstrijden van Oranje of Ajax worden gefilmd op de tribune, en worden getoond op de videoschermen aan de supporters. Mannen die eens verantwoordelijk waren voor levensvreugde bij tienduizenden voetballiefhebbers en op handen werden gedragen, zijn in rap tempo bezig dit eigenhandig te vernietigen. En dat doet misschien nog wel het meeste pijn.