'Haben Sie eine Stunde?'
- Leo Beenhakker

Feyenoord wordt kampioen, Ajax kan de afwas doen

De top van de eredivisie is een brandende puinhoop, volgens Martijn Neggers. En er is één club die in de afgelopen jaren immuun is geworden voor de uitslaande vlammen.

Door , in categorie: Column op .

Welke club staat bovenaan… 😏👆 #feywil #Feyenoord

Een bericht gedeeld door Feyenoord Rotterdam (@feyenoord.rotterdam) op

Er zijn de afgelopen decennia veel branden te blussen geweest bij Feyenoord. Er zijn geweldige miskopen geweest, zeer abominabele links- en rechtsbuitens hebben tot in den treure het veld in de Kuip ontsierd. Er zijn wedstrijden geweest tegen, laten we zeggen, RKC Waalwijk, die in eigen huis, in de kou en in de regen, toch nog roemloos verloren gingen. Er zijn momenten geweest dat de enige hoop die uit een zondagmiddag te putten viel, bestond uit het feit dat ‘in elk geval Guyon Fernandez niet meegespeeld had’.

Er zijn jaren geweest waarop je als Feyenoorder op je werk een bemoedigend schouderklopje kreeg. Dat je jezelf wéér die verdomde term ‘tussenjaartje’ hoorde mompelen in de bedrijfskantine. Dat de PSV’ers en de Ajacieden vertederd naar je glimlachten als je sprak over de moeilijke uitzege bij NAC Breda, of FC Dordrecht. Er waren feestjes waarop je, als je zei voor welke club je was, steevast de rest van de avond “Feyenooit, Feyenooit!” te horen kreeg. En er was elke keer weer die rare 10-0 in Eindhoven.

Er waren Facebookpagina’s die grapjes maakten over die keer dat Feyenoord voor het laatst kampioen werd, en dat dat al zo lang geleden was, en er zijn tijden geweest dat Leroy Fer naar FC Twente vertrok vanwege de hogere salarissen en de betere sportieve kansen (en daar, godbetert, nog gelijk in had ook).

Er was Angelos Charisteas.

Er was die keer dat we eindelijk wél van Ajax wonnen in eigen huis en dat brullend van trots vierden alsof we de Champions League hadden gewonnen. Er was het hele land dat Feyenoord na al die tijd en al dat lijden ook wel weer eens een titeltje gunde, omdat Gio zo’n lieve jongen was. En deze lijst kan ik nog een hele maandag lang doortrekken. Ik ben nog niet eens begonnen te denken aan de tranen van Pierre en aan de knieën van Dani Fernandez. Wie? Ja, precies.

Deze lijst zorgde er afgelopen jaar wel voor dat ik pas een week na de huldiging durfde te accepteren dat Feyenoord daadwerkelijk kampioen was geworden. Dat ik pas een paar dagen na het pensioen van Kuijt durfde te accepteren dat hij daadwérkelijk op een behoorlijk legendarische manier afscheid had genomen.

We kunnen veilig stellen dat die tijd voorbij is. Ajax brandt intern als nooit tevoren en heeft een trainer die maar blijft piekeren over hoe hij zijn twee spitsen tegelijk op kan stellen (spoiler: 4-4-2, zoals alle gewone normale mensen), en bij PSV zijn ze al helemáál het lichtend pad verloren.

Terwijl Feyenoord zakelijk wint van Heracles, sputtert een erbarmelijk PSV tegen Heerenveen. Terwijl Marc Overmars landelijk bespot wordt omdat hij al het geld van de wereld heeft, maar er geen enkele speler mee durft te kopen, hijgt FC Twente nog steeds na van de paniekerige ontsnapping aan de schimmige wurgcontracten met dito makelaarskantoortjes.

Laat ik eens flink zijn. Laat ik eens tegen al mijn instincten in gaan, en iets doen wat ik een jaar geleden, of misschien zelfs wel een paar maanden geleden, nooit had verwacht te durven.

De top van de eredivisie is een brandende puinhoop geworden. En er is één club die door al die jaren leed immuun is geworden voor de uitslaande vlammen.

Laat ik over mijn angsten heen stappen, en het nu, een paar weken onderweg, eens sans gêne uitspreken. De tijden van Jhonny van de Beukering en van Kazim Kazim zijn voorbij. Om met de twintig jaar jongere Neg te spreken: ‘Feyenoord wordt kampioen, Ajax kan de afwas doen.’

Daar, ik heb het gewoon gezegd. In september al. En het is nog waar ook.






Edgars leesadvies