'Haben Sie eine Stunde?'
- Leo Beenhakker

Engelse Premier League, poenerige zelfoverschatting

Het zou de créme de la créme van het voetbal moeten zijn, de Engelse Premier League. Maar Nick Hoekman is er wel klaar mee.

Door , in categorie: Column op . Tags: , , , , ,

Volgens de kenners is het de beste competitie ter wereld, een verzameling van de duurste voetballers op aarde, bijeengebracht door allemaal machtige en kapitaalkrachtige meneren.

De hype om te zeggen dat het de beste competitie ter wereld is, dendert vrolijk door. De Premier League is de voetballende equivalent van Kensington: zolang er maar genoeg bekende mensen in de media blijven roepen dat dit het beste van dit moment is, gaan de mensen het uiteindelijk vanzelf geloven. Kocht je vroeger als man in je midlife crisis een motor of schreef je jezelf in voor Second Love, tegenwoordig koop je als man blijkbaar een voetbalclub, en dan het liefst eentje uit Engeland.

Hierdoor is er ondertussen al een karrenvracht overbetaalde spelers aangekomen in de Premier League. Je zou verwachten dat het spel hierdoor ook beter is geworden, maar niets blijkt minder waar. Het is bij tijd en wijle niet om aan te gluren, en dat is zonde.

Ik ben de gelukkige abonnee van zo’n beetje alle voetbalzenders die er te vinden zijn, dus zo nu en dan pak ik een krakertje mee uit Engeland. Afgelopen weekend stond Manchester United – Tottenham Hotspur op het program, een affiche om van te watertanden. En opnieuw zijn we er met z’n allen ingetuind. Het was één grote kwelling. Het is bijna Nobelprijswaardig hoe José Mourinho met zo’n spelersgroep en financiële mogelijkheden, zo’n ontiegelijk troosteloos spel op de mat weet te leggen. Het is alsof je een Ferrari koopt, om het vervolgens te gebruiken om rondjes mee te rijden door een maisveld.

Zelfs in Europa doen de Engelse clubs praktisch niet meer mee, ze zijn compleet ondergesneeuwd door hun Spaanse collega’s. De laatste jaren wisten alleen Manchester City en Chelsea allebei een keertje tot de halve finales te reiken. Dat is wel heel magertjes voor een land waarvan de competitie tot beste van de wereld gerekend wordt.

“Maar Nick, Manchester United won toch afgelopen seizoen de Europa League ten koste van Ajax?”. Ik hoor het u denken en inderdaad, dat is helemaal correct. Maar kom op, mag het ook? De club van Daley Blind heeft bijna zevenhonderd miljoen euro aan inkomsten. Tijdens de finale had United 315 miljoen euro neergeteld voor de spelers die op het veld stonden, tegenover het povere 19 miljoen van Ajax. Zowel de rechts- als de linksback uit de equipe van José Mourinho was bijna twee keer zo duur als spelmaker Ziyech van de Amsterdammers. Het deed me denken aan een gevecht tussen Badr Hari en Roel van Velzen, van een eerlijke strijd is nooit sprake geweest.

De Premier League is – als het aankomt op goed voetbal, de meest overschatte competitie ter wereld. Met Manchester City en zo nu en dan Tottenham Hotspur als uitzondering. En toch blijft de mythe van het beste voetbal ter wereld in stand. Je vraagt je af waarom toch. En hoe lang nog?