'Haben Sie eine Stunde?'
- Leo Beenhakker

De Bas Dost Blues

Lucas de Waard keek Nederland – Bulgarije en dacht eigenlijk de hele tijd maar één ding:

Door , in categorie: Column op . Tags: , , ,


Het moet al een tijdje winter zijn in het hoofd van Bas Dost. Dat wil zeggen: elke keer als hij het vliegtuig van Portugal naar Nederland pakt. In Portugal is het lekker warm, maar zodra Bas Dost zich meldt aan de frontlinie van het Nederlands elftal steekt er een koude wind op die alleen hij kan voelen. Hij probeert op te warmen door te trainen, en tijdens die trainingen veel te scoren. Bas Dost scoort altijd. Geef hem een bal en iets waar die bal in, tussen of onderdoor past, en hij scoort. Maar hier, waar de kou in zijn botten blijft zitten, hoe hard hij ook traint, maakt dat niet uit. Niets lijkt uit te maken. Hoe hoog de nood ook is: Bas Dost komt er niet in.

Af en toe kijkt hij naar de oranje hesjes. Hoe zou zo’n hesje zitten, vraagt hij zich af. Zit het anders dan dat vermaledijde blauw? Valt het soepeler om de schouders? Hij wil het Tonny Vilhena vragen. Die heeft ook nog niet al te vaak zo’n ding aangehad. Maar Tonny is bezig. Hij werkt af op doel. Niet erg goed; hij schiet vaak naast. Bas schiet zelden naast. Maar dat lijkt er niet toe te doen. Bas Dost komt er niet in.

Het is zondagavond. Nederland speelt als een troep vermoeide soldaten die vast zitten in een moeras. Bulgarije wordt met hangen en wurgen op de knieën gedwongen. Ondertussen knalt Zweden op een ander veld de ene na de andere bal erin. Nederland moet in de achtervolging. Er zijn meer doelpunten nodig. Maar ze vallen niet. De ijzige wind verheft zich meedogenloos in het hoofd van Bas Dost. Dit is wat hij kan. Dit is waar hij voor leeft. Maar hij komt er niet in.

Al wordt hij volgend seizoen topscorer van Europa. Al komt hij Noordwijk binnengewandeld met aan allebei zijn voeten een gouden schoen. Al jaagt hij Vincent Janssen een kogel in beide knieschijven. Al zijn alle wisselspelers ziek en zakt er ook op het veld iemand door z’n hoeven. Al maakt hij zijn volledige jaarsalaris over aan een goed doel – of aan Dick Advocaat. Al pegelt hij eigenhandig Sporting Lissabon naar Champions Leaguewinst. Al vindt hij hoogstpersoonlijk een oplossing voor het Midden Oostenconflict. Al schijnt de zon voor altijd en is het nooit meer winter.

Waarom, in vredesnaam, komt Bas Dost er niet in?