'Haben Sie eine Stunde?'
- Leo Beenhakker

De avonturen van Rick en Kevin; dierenvrienden

Rick Karsdorp en Kevin Strootman beleven als spelers van het mooie AS Roma doldwaze avonturen. Zo nu en dan tekent Team Edgar er een voor u op. Vandaag begroeten de gezworen vrienden een nieuw huisdier.


Het is een warme zomerdag in Rome. Vogels weigeren te vliegen en de zon brandt hardvochtig op de terrastegels.

‘Ik heb trek’, mompelt Kevin Strootman. ‘Dat heb ik weer.’ Hij legt de Kijk waarin hij zat te lezen op de tuintafel, staat op en loopt door de openstaande glazen deuren naar binnen om een stroopwafel te pakken. Rick zit op de zwembadrand. Middenin het zwembad drijft een bekertje waar hij pinda’s in probeert te mikken. Hij heeft er nog niet één raak gegooid.

‘Tyfus!’ roept Kevin vanuit de keuken.

‘Wat?’ Rick gooit zijn handje pinda’s in één keer naar de beker. Eindelijk wat leven in de brouwerij. Terwijl de pinda’s naar de bodem zinken staat hij op.

‘De stroopwafels zijn op!’ Kevin komt pissig door de schuifdeuren naar buiten gestampt. ‘Kom, we gaan uit eten!’

‘Hoera!’ Rick holt naar binnen om zijn slippers te pakken, terwijl Kevin kijkt hoeveel contant geld er nog in zijn portemonnee zit. Je zult altijd zien dat je bij die miezerige pizzeria niet kunt pinnen.

*

‘Huh, spaghetti is toch met rooie saus?’, prikt Rick verbaasd in zijn bord pasta. De ober die hen net bediend heeft staat op een afstandje glunderend toe te kijken. Twee beroemde voetballers, zomaar aan een tafeltje in zíjn restaurant.

‘Nee mongool, dit is spaghetti carbonara’ zegt Kevin. ‘Dat is met rauw ei.’

‘Gadverdamme!’ Rick schuift zijn bord van zich af.

‘Wat nou? Ei is gewoon kip, maar dan nog niet af.’ Kevin draait een klosje spaghetti rond zijn vork en stopt het in zijn mond.

‘Ik had vroeger een kip’ mijmert Rick. ‘Cornald.’

‘Goh.’

‘Mijn vader is er overheen gereden met de caravan. Je krijgt wel een nieuwe kip, zei hij. Maar die kreeg ik niet.’

Kevin denkt aan een ingezonden brief in de Kijk, over evolutie. De schrijver betoogde dat niet de kip, maar het ei er eerst was, omdat de kip zoals wij haar kennen toch ook in een ei moet hebben gezeten. Maar Kevin wist het zo net nog niet. Want wat als de kip tijdens haar levensdagen nog een laatste verandering had ondergaan? Evolutie stond immers nooit stil. Hij wil deze gedachte met Rick delen, maar die zit inmiddels te huilen.

‘Rick, wat is er?’, informeert Kevin met zijn mond vol carbonara. Hij krijgt geen antwoord. ‘Ben je jarig?’

Rick schudt van nee. ‘Ik mis Cornald.’

Kevin heeft even gemist wie Cornald is, maar hij heeft geen zin in een ingewikkeld verhaal, dus zegt hij: ‘Je krijgt een nieuwe kip van mij.’

‘Echt?’ Ricks gezicht klaart terstond op.

‘Echt!

 

De volgende dag zitten Kevin en Rick in de tuin naar een groot en pluizig uitgevallen kuiken te kijken, dat stomverbaasd in een opblaasbeest staat te pikken.

‘Hoe noemen we hem?’ vraagt Kevin.

‘Het is een zij’ zegt Rick.

‘Hoe noemen we háár dan?’

‘Roeland.’

Roeland stapt onzeker door de tuin. Kevin is er eigenlijk al een beetje op uitgekeken. Maar als hij ziet hoe blij Rick graantjes naar zijn nieuwe huisdier zit te gooien smelt hij toch. Rick is een gevoelige jongen; dat vergeet hij wel eens.

‘Wat is dat voor een rare duif?’ klinkt er plots. Aan het tuinhekje staat Stefan de Vrij, met een sixpack in zijn handen.

‘Dat is Roeland! Kom maar aaien!’ zegt Rick.

Stefan klimt over het hekje, zet de sixpack met een klap op de tuintafel en gaat gehurkt naast Rick op de grond zitten. Stefan voetbalde voor de andere club uit Rome, de aartsvijand, maar sinds hij is overgestapt naar Internazionale kan hij straffeloos langskomen.

‘Van Kevin gekregen’ zegt Rick trots, terwijl hij Roeland een graantje voert.

‘Waarom? Ben je jarig?’ vraagt Stefan.

Rick antwoordt van niet, maar nu het zo vaak aan hem gevraagd wordt begint hij zich af te vragen of hij misschien tóch jarig is.

‘Mooi’ zegt Stefan. ‘Hé Kevin, hebben jullie nog stroopwafels in huis?’

Kevin schudt geërgerd van nee. Roeland valt in het zwembad. Rick snelt toe en redt het spartelende kuiken, terwijl Stefan zich hardop afvraagt wat al die pinda’s op de bodem doen.

Kevin voelt zich wat overprikkeld en loopt naar binnen. Hij pakt zijn Kijk van de tafel, slaat hem open en leest: ‘Tien manieren om de verveling te verdrijven’. Hij kijkt door de openstaande tuindeuren naar buiten, naar Rick en Stefan die het kuiken aan het borstelen zijn, en hij glimlacht. Hier verveel ik mij nooit, denkt hij tevreden. En dat is toch ook wat waard. Hij slaat het tijdschrift dicht, loopt de trap op, gaat de slaapkamer van Rick binnen en verwijdert de lattenbodem uit zijn hoogslaper. Dat wordt weer lachen vanavond.