'Haben Sie eine Stunde?'
- Leo Beenhakker

Alles kan nog, toch?

Een ochtend in het leven van Erik ten Hag, die twijfelt en hoopt, kansen ziet en verdrinkt, maar niet opgeeft.

Door , in categorie: Column Satire op . Tags: ,

Erik drukt zijn wekker uit en draait zich richting zijn vrouw. Strijkt door haar blonde haar. Vroeger had hij gedacht dat hij een roodharige zou trouwen. Zo zie je maar weer; alles kan gebeuren. Niks staat vast. De uitkomst is niet te voorspellen. Bij zijn tweede zoon verwachtten ze ook allebei een meisje. De dingen, ze gaan zoals ze gaan.

Hij loopt naar zijn koffiezetapparaat en kiest voor een dubbele espresso. Het apparaat sputtert wat bruine prut in een kopje, maar espresso kan Erik het niet noemen. Hij zet het apparaat uit en weer aan. Misschien helpt het. Misschien is het apparaat niet stuk, maar heeft het gewoon een zetje in de goede richting nodig. Een strenge, rechtvaardige aanmoediging. Hij spreekt het apparaat kalm toe.
Na het vijftiende kopje prut door de gootsteen te hebben gespoeld besluit hij te vertrekken. Hij komt nog te laat op de training.

Erik opent Google Maps op zijn telefoon om de drukte op de weg – en daarmee zijn te laat komen – op de minuut in te kunnen berekenen. OV en auto, ze zijn allebei even snel volgens de applicatie. Met de auto staat hij dan wel een half uur van die tijd onderweg stil, maar het kan net zo goed als een bus en tram pakken. En hij komt hoe dan ook 3 minuten te laat op het veld aan. Tenzij er onderweg iets gebeurt wat hij noch zijn app hebben ingecalculeerd. Altijd een optie. Een ongeluk zit in een klein hoekje, immers.

Een paar meter van zijn auto vandaan klikt hij in zijn broekzak op de afstandsbediening van de trouwe gezinswagen. De lampen knipperen, deuren ontgrendelen. Hij kijkt naar zijn auto en denkt aan hoe hij vroeger altijd dagdroomde over een rode sportauto. Daar passen helaas geen 2 kinderen, een vrouw en boodschappen in.

Hij zegt niet dat het nog kan, maar in principe is alles nog mogelijk. Niks is uitgesloten. Hij kan gewoon de bus pakken, dan is hij niet met de auto gegaan. Hij kan zijn vrouw verlaten en een rossige trouwen. Papa worden van een roodharig meisje. Naar Duitsland verhuizen. Het nog eens proberen. Een sportauto kopen. Of een boot. Hij kan die cursus archeologie beginnen. Al heeft hij er wel een knoopje in laten leggen. En hoeveel kan er daadwerkelijk nog?

Het leven kan raar lopen, vooral op noppen. Zo sta je voor – zo sta je achter. Zo staat hij naast het veld. Zo ben je kampioen. Zo niet. Zo kon alles nog.

Onderweg gebeurde er niets on-ingecalculeerds. Hij bleef drie minuten te laat.

Een berichtje. Zijn vrouw. Dat het koffiezetapparaat stuk is, en er vanmiddag een monteur naar komt kijken. Hij druk zijn schermpje uit en blaast op de fluit om zijn nek.
Als het zo moet.